Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Time

Παλιά ήθελα να περνάει γρήγορα ο καιρός.
Ένιωθα ότι όλα αυτά που ήθελα είναι μπροστά μου και βιαζόμουν να έρθουν.
Ο καιρός περνούσε, και όταν τα καλά που ήθελα ήταν εδώ, εγώ ήθελα τα επόμενα.
Και μετά τα επόμενα.

Ακόμα μέσα μου περιμένω το παρακάτω.
Πλέον ξέρω όμως ότι πρέπει να στρώσω το "τώρα" για να είναι το παρακάτω αυτό που εγώ θέλω.

Πριν πέντε χρόνια , ακριβώς πριν 5 χρόνια, ήμουν σε ένα αεροδρόμιο και δεν είχα ιδέα τι ερχόταν.
Μόνο με την λέξη "πανικός" θα μπορούσα να περιγράψω το πως ένιωθα.
Πανικός αναμειγμένος με μπόλικη δόση στεναχώριας.
Πέντε χρόνια μετά, ο πανικός υποχώρησε.
Η στεναχώρια μετριάστηκε, αλλά παρέμεινε.

Πέντε χρόνια.

Ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω.

Γιατί περνάει έτσι ο καιρός γαμώτο?



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου